500 ปี ในอดีต ตำนานบันทึกไว้ว่าเนตรนาคราชคือดวงตาของพญานาคที่สิงสถิตอยู่ภายใต้แม่น้ำ โขงในขณะที่จำศีลอยู่ ได้ถูกผู้มีวิชาขโมยไปเพราะเชื่อว่าดวงตาพญานาคคือสิ่งทรงพลานุภาพที่จะเผา ผลาญทุกสิ่งอย่างให้พินาศ ใครที่ได้ครอบครองก็จะมีอำนาจอยู่ในมือ ยิ่งใหญ่ อยู่เป็นอมตะ เหนือผู้ใด แต่ละปีพญานาคจะได้ตื่นจากจำศีลขึ้นมาหนึ่งวันคือวัน 15 ค่ำเดือน 11 และพ่นไฟทวงดวงตาของตนคืนเป็นปรากฏการต่อ ๆ มาจนกระทั่งทุกวันนี้

ตำนานกล่าวไว้อีกว่าถ้าพญานาคตื่นจากการจำศีล 500 ปีเมื่อไร ก็จะขึ้นมาตามหาดวงตาของตน จะเกิดภัยพิบัติ น้ำในแม่น้ำโขงจะปั่นป่วนลุกเป็นไฟชีวิตผู้คนจะสูญเสียเป็นเครื่องสังเวยนับ ล้านจนกว่าจะมีใครนำดวงตาทั้งสองมาคืน วันเวลาผ่านไป การจำศีลจะครบกำหนด 500 ปีในวันที่ 15 ค่ำเดือน 11 ของปีนี้

แต่ผู้คนหาเชื่อตำนานไม่ กิเลสทำให้คนหลงผิดคิดว่าเนตรนาคราชเป็นของมีค่า เป็นของวิเศษ ที่จะทำให้เป็นใหญ่ ชีวิตเป็นอมตะเพียบพร้อมด้วยอำนาจและทรัพย์สินเงินทอง จึงทำให้เนตรนาคราชมีมูลค่ามหาศาล มีการติดตามแย่งชิงค้นหาและเข่นฆ่ากันเพื่อให้ได้เนตรนาคราชมาครอบครองเป็น สมบัติของตน โดยหารู้ไม่ว่าสิ่งที่ตนจะได้รับคือความพินาศและความตายสืบต่อไปถึงลูกหลาน ชั่วกัลย์

500 ปี ผ่านไป กรุงเทพฯ ปัจจุบัน (จุดเริ่มต้นของเรื่อง)

ดร.มานพ อาจารย์ทางด้านโบราณคดี ถูกฆ่าตายอย่างเลือดเย็น ในห้องทำงานส่วนตัวที่ทางการจัดไว้ให้เป็นพิเศษสำหรับการค้นคว้าสืบหาของ สำคัญทางประวัติศาสตร์อันเป็นมรดกของชาติ ดร.กาญจนา นักโบราณคดี ซึ่งเป็นบุตรสาวคนเล็ก เชื่อว่าต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับเนตรนาคราช ที่ดร.มานพมุ่งสืบสาวเรื่องราวค้นคว้ามากว่าห้าปีแล้ว ดร.มานพได้คุยกับตนเองอยู่เสมอและสั่งให้เก็บไว้เป็นความลับสุดยอด การตายครั้งนี้ของดร.มานพ ทำให้ผู้กองรัตนากร บุตรสาวคนโตของดร.มานพ แห่งหน่วยปราบปรามพิเศษซึ่งส่วนมากมักจะทำงานในต่างประเทศจนห่างเหินครอบ ครัวไปนาน ขอกลับมาประจำในประเทศเพื่อสืบสาวการตายของบิดาด้วยตัวเอง