ต้อย (วิณี) เป็นหลานของ ป้ามน คนรับใช้ในบ้านของ ดาราวดี ผู้ดีเก่าหัวโบราณ มีลูกชายชื่อ เดชา รับราชการในกระทรวง แต่มีจิตใจรักชอบต้อย ป้ามนพยายามห้ามปรามต้อยแต่ไม่สำเร็จ ทั้งสองแอบมีความสัมพันธ์กันอย่างลึกซึ้งจนต้อยท้อง เดชามีราชการต่างจังหวัด ดาราวดี ได้โอกาสจึงบังคับให้ต้อยออกจากบ้านโดยมอบเงินให้ก้อนหนึ่ง ต้อยจะไม่รับ ป้ามนบอกให้รับไว้เพื่อนำไปเป็นทุนเพื่อลูก

          ต้อยออกจากบ้านไปพบกับ ปยุต คนขับรถแท็กซี่และ ฟ้าคำรณ นักมวยทั้งสองให้ความช่วยเหลือให้ที่พักอาศัย ยิ่งรู้ว่าต้อยกำลังท้องทั้งสองยิ่งช่วยกันดูแล โดยเฉพาะคำรณยอมสละห้องให้ต้อยอยู่ เมื่อเดชากลับจากต่างจังหวัดรู้ว่าต้อยหนีออกจากบ้านก็ออกตามหา โดยไม่ฟังเสียงห้ามของแม่ที่พยายามใส่ร้ายว่าต้อยหนีตามผู้ชายไป เมื่อมีผู้ให้ความช่วยเหลือต้อยก็มีกำลังใจในการที่จะต่อสู้ ต้อยเริ่มทำกับข้าวคือข้าวราดแกงออกขาย คำรณว่างจากซ้อมมวยก็จะมาช่วยต้อย ปยุตว่างจากขับรถก็จะมาช่วยล้างจานบ้างพาไปซื้อของบ้าง ความผูกพันเริ่มทวีขึ้นเรื่อย ๆ จนต้อยคลอดลูกเป็นผู้หญิง ปยุตก็ใส่ชื่อตัวเองว่าเป็นพ่อ ต้อยตั้งชื่อลูกว่า นิรชา (แตน) คำรณเห็นว่าต้อยคงจะมีใจกับปยุตมากกว่า คำรณจึงหลีกทางให้ปยุตและขอร้องปยุตว่าต่อไปอย่าทำให้ต้อยเสียใจ ปยุตรับคำ ทั้งสองจึงได้อยู่เป็นผัวเมีย